من هم این خجسته‌روز را بر همه‌ی دوست‌داران این سیدبزرگوار تبریك می‌گویم و بدخواهانش را به درگاه احدیت حواله می‌دهم.

خدایا! خودت می‌دانی و آنها.

پی‌نوشت:

نمی‌دانم چرا ولی وقتی داشتم این پست را آماده می‌كردم یاد محمدرضای آقاسی افتادم. چه زیبا می‌سرود و الحق كه حق می‌گفت. خدایش بیامرزاد.

ای رهبـــر حق‌شناس و آگاهم

تا لحظه ی مرگ با تو همراهم

...

مستم ز تبسم نمـــازش

لبخند چو غنچه دلنوازش

چشمــانش بوی عشق دارد

مستی ز سبوی عشق دارد

چون فـــــــاطمه پشتوانه‌ی اوست

تا هستم و هست دارمش دوست

...

امروز كه راه عـشـق پــر پــیــــــچ است

حكم آنچه تو می كنی؛ دگر هیچ است

...

قسم به چشم پر از اشك پیر كنعانی

كه سر نهیم به فرمان یوسف ثــــانی

عنان دیده‌ی خود را به خـاك نسپاریم

ندای رهبر خود بی‌جـــواب نگذاریــــم

...

مــا منتظریــم تـــا مـــحــرّم گردد

هنگامه امتحــــــان فراهـــم گردد

ما می دانیم و تیغ و حلقوم شما

یك مو ز سر عــــلـی اگر كم گردد

...

باز هم تكرار مــكـــر عام و خاص

یك علی با بی‌نهایت عمروعاص

یك علی مظلوم همچون جد خویش

ظلم هــــــایی دیده اندر حد خویش

...

امروز علی غریب و تنهاست

آمـــاج هجوم اهرمن هاست

او كیست؟ گلی ز باغ زهراست

پرورده ی درد و داغ زهـــــراست