اين مطلب نمی توانست عنوانی داشته باشد!

| شنبه بیست و چهارم شهریور 1386 |

این‌حكایت هیچ‌ربطی به‌ماهی كه درش هستیم ندارد، ولی به‌خدای این ماه چرا! به غفلتی‌كه گرفتارش شده‌ایم چرا! به اصولی‌كه فراموش‌شان كرده‌ایم چرا! به رفاقت‌هایی‌كه از دست داده‌ایم‌شان چرا! به دل‌هایی‌كه شكسته‌ایم‌شان چرا! و به همه‌ی آن‌چیزهایی كه از یاد بردیم‌شان از جمله رحمت او چرا!. همين.

شیخ [ابوسعید ابوالخیر] همراه با جمعی از مریدانش در راهی می‌رفتند.

ناگهان ندایی از عرش آمد كه: ای‌شیخ! می‌خواهی آن‌چه از تو می‌دانیم با خلق بازگوییم تا جملگی آدمیان سنگسارت كنند؟

شیخ [ابوسعید] پاسخ‌داد كه: بارالها! خواهی آن‌چه را از دریای بی‌كران رحمتت می‌دانم با خلق بازگویم تا كسی عبادتت نكند؟

از عرش ندا این‌چنین بازآمد كه: ای‌شیخ! نه‌این و نه‌آن!

این‌ماه زیبا و عزیز نه‌یك‌بار، نه‌دوبار، نه‌چندهزاربار كه چند بی‌نهایت‌بار تهنيت‌تان‌ باد.